Бұл – намаздың адам өмірін қалай өзгертетінін баяндайтын ғибратты оқиға. Одан алынған сабақ, бәлкім, бір күні ақыретте құтқарушы амалымызға айналар.
Орта жастағы бір азаматтың өмірі сырт көзге қызығарлықтай еді. Табысты кәсібі, ибалы жары, жайлы үйі, қымбат көлігі – бәрі бар болатын. Сирек кездесетін кәсіппен айналысып, мол табыс табатын. Отбасымен саяхаттап, демалып, өмірдің қызығын көріп жүрген бақытты жан еді.
Алайда дүниенің дөңгелегі бір қалыпта тұрмайды екен. Уақыт өте келе кәсібіне бәсекелестер көбейді. Жары сырқаттанып қалды. Балалары ержеткен сайын уайымы да артты. Бұрын оңай шешілетін мәселелер барған сайын күрделене түсті. Бірінен соң бірі келген қиындықтар еңсесін басып, өмірі тарылып бара жатты.
Табысы азайды. Ұлының орынсыз шығындарының кесірінен үйін сатуға мәжбүр болды. Қарыз берушілер есігін қаға бастады. Көп ұзамай өмірлік серігі де дүниеден өтті.
Қараңғылық үстіне қараңғылық үйірілді…
Бұрын молшылықта жүргенде есіне түспеген бір нәрсе дәл осы ауыр күндері ойына оралды. Ол – дұға еді.
Қолынан келер басқа ештеңе қалмаған соң, бар үмітін Аллаға артып, жалбарына бастады. Бірақ өз ойынша дұғалары қабыл болмай жатқандай көрінді. Іштей қынжылып, налыды.
Бір күні өзі тұратын үйдің төменгі қабатындағы діндар көршісіне кіріп, мұңын шақты.
– Алла менің дұғаларымды қабыл етпей жатыр… – деді мұңайып.
Көршісі оған байыппен, бірақ нық үнмен:
– Алла сенің дұғаңды неге қабыл етсін? Алланың ең үлкен әмірі – намазды орындамай жүрсің ғой, – деді.
Бұл сөз оның жүрегіне найзадай қадалды.
«Рас екен… Мен неге намаз оқымай жүрмін?» деп ойлады.
Сол сәтте ол бір ақиқатты түсінді: Алла оның дұғасына жауап бермеді емес, қайта дәл осы көршісінің сөзі арқылы дұрыс жолды көрсетіп тұр екен. Бұл жол – намаз жолы еді.
Енді оның алдында екі таңдау тұрды: не осы жолмен жүріп құтылады, не қараңғылықта адасып қала береді.
Ол намазды таңдады. Сол күннен бастап бес уақыт намазын қаза қылмай оқи бастады.
Уақыт өте келе өміріндегі түйіндер біртіндеп шешіле бастады. Қиындықтар азайып, береке қайта оралды. Бір кезде сатуға мәжбүр болған үйін де Алланың қалауымен қайта сатып алды.
Әрине, өмірден өткен жары қайта оралмады…
Бірақ оның жүрегіне жоғалған тыныштық қайта келді.
Бұрынғыдай дүние қызығы болмаса да, жүрегінде бұрын-соңды болмаған бір байлық пайда болды.
Ол – Аллаға жақын болудың тыныштығы еді.
Бүгінде жасы сексенге таяған қария өз мешітінің тұрақты жамағаты. Намазға асыққан қадамы, жүзіндегі нұр мен сабыр – өмірінің ең үлкен жеңісін баяндайтындай.
Оны күн сайын мешітке бара жатқанда көрген сайын: «Бұл кісінің дүниесін құтқарған намаз, ақыретін де құтқарғай!» деп тілейсің.
Шынында да, адамның дүниесі де, ақыреті де құлшылық арқылы түзеледі.
Пенде сәждеге маңдайын қойған сайын жүрегінің жүгі жеңілдейді. Себептердің Иесі болған Алла оған күтпеген жерден шығатын жол ашып, ойламаған жерден ризық береді.
Адамның шамасы жетпеген жерде Алланың жәрдемі басталады.
Өйткені барлық себеп үнсіз қалған сәтте Себептердің Себепкері сөйлейді.
Ал Ол бір іске:
«Бол!» – десе, оның болмауы мүмкін бе?
Егер өмірімізде қисықтық көбейсе, алдымен құлшылығымызды түзеуіміз керек.
Нәпсі түзелмей, өмір түзелмейді.
Сондықтан қиындық келгенін күтпей тұрып, намазымызды түзетейік. Қараңғы түн басымызға түспей тұрып, Аллаға жақындайық.
Өйткені бұл дүниеден ешкім мәңгі қалмайды.
Бір күні бәріміз де бұл өмірмен қоштасамыз.
Ендеше, дүниелік сапарымызды абыроймен аяқтап, мәңгілік таңға иманмен аттанайық.
Ал сол жолдағы ең сенімді серігіміз – намаз.
Бәлкім, бүгін оқылған бір намаз ертеңгі құтқарушымыз болар.
Ғибрат алған жан үшін осының өзі жеткілікті.
Дайындаған – Тұрар ТҮГЕЛҰЛЫ
