Хазреті Лұқман Хәкім бір күні қасындағы шәкіртімен бірге аңға шығады. Аңнан қайтып келе жатқанда, бір ру басы Хазреті Лұқманды бір түн қонақ болып кетуге қатты өтінеді. Лұқман Хәкім оның тілегін жерге тастамай, сол түні сол үйде қонақ болады. Рубасы Лұқман Хәкімнің құрметіне бір қой сойғызады. Сонда Хазреті Лұқман шәкіртіне:
– Сойылған малдың ең таза екі мүшесін әкел, – дейді.
Шәкірті барып, қойдың жүрегі мен тілін алып келеді. Хазреті Лұқман:
– Жарайсың, дұрыс таптың, – дейді.
Екінші күні басқа бір ру басы да Хазреті Лұқманды бір түн өз шаңырағында қонақ болуға шақырып, құрмет көрсеткісі келеді. Лұқман Хәкім ол ұсынысты да қабыл алып, келесі түнді оның үйінде өткізеді. Онда да қонақасыға бір қой сойылады. Осы жолы Хазреті Лұқман шәкіртіне:
– Малдың ең жаман екі жерін кесіп әкел, – деп бұйырады.
Шәкірті тағы да қойдың тілін және жүрегін әкеліп қояды. Сонда Хазреті Лұқман шәкіртіне:
– Жарайсың, мұны да дұрыс таптың. Шын мәнінде, адамның да, хайуанның да ең жақсысы да, ең жаманы да – жүрегі мен тілі, – деп айтқан екен.
Алла Елшісі (с.а.с.): «(Адам) денесінде бір парша ет бар. Ол жақсы болса, барлық тән жақсы болады, ал егер ол жарамсыз болса, онда бүкіл дене жарамсыз болады, расында, ол – жүрек», – деген.
Әбу Сағид әл-Худри (Алла оған разы болсын): «Пайғамбар (с.а.с.): «Таңертең адам баласы ұйқыдан оянғанда, оның дене бөліктері тілге жалынышты тіл қатады: «Біз үшін Алладан қорыққайсың, өйткені біз саған тәуелдіміз, егер сен тура болсаң, онда біз де туралықты ұстанамыз, ал егер сен қисайсаң, біз де қисық боламыз», – деп айтқан», – деген.
Дайындаған – Тұрар ТҮГЕЛҰЛЫ
