Өзбекстанда талай жыл мүфти болған марқұм шейх Мұхаммед Садық Мұхаммед Юсуф 2004 жылы қажылыққа барады.
Сол кезде жамаратқа (шайтанға) тас атуға барғанда аса үлкен кептелісте үш жүзден аса адамның қаза болғанына куә болыпты. Ол кезде жамараттар қазан ішінде тұрған бір ұстын болып, қажылар тас атса, соған тигізу міндет болады. Міне, сондықтан көп адам кептеліске түсіп, бастырылып, жыл сайын көптеген адам қаза болатын еді.
Келесі жылы өзі мүше болған кезекті бүкіләлемдік ислам лигасының конференциясында осы мәселе көтеріледі. Сол жерде Сауд Арабиясының да өкілдері отырыпты.
Сонда шейх Мұхаммед Садық Мұхаммед Юсуф сөз алып:
– Сіздерге шындықты айтайын ба?
Жамаратқа тас лақтырудың ең алғашқы күні, соған кіретін жерде: «Әлі уақыты болған жоқ», – деп үш-төрт жігіт жолды бөгеді. Өйткені, жамаратқа тас лақтыру ең алғашқы күні зауал уақытына дейін орындалады.
Ал жамараттар кішкентай бір ұстын ғана. Сондықтан қажылар кептеліске түседі. Сол жамараттарды адамдар бастырылмас үшін үлкейтсе болмай ма екен? – деп айтады.
Бірнеше жыл өткен соң, Сауд Арабиясы патшасы шешімімен, жамараттар үлкейтіліп, мұсылмандар үшін жақсы, қолайлы жағдай жасалыпты.
Сол конференцияға қатысқан бір ғалым Өзбекстанға телефон соғып, шейхтан сүйінші сұрап:
– Сіз себепші болып, айтқаныңыз орындалды. Әр қабатта жамараттар үлкейтіліп, келетін жолдар кеңейтілді. Сондай кең ойлау пікірі біздің ойымызға келмеді ғой, – деп ризашылығын білдіреді.
Пайғамбарымыз (оған Алланың салауаты мен сәлемі болсын): «Ғалымдар – Пайғамбарлардың мирасқорлары (мұрагерлері). Пайғамбарлар алтын немесе күміс мирас етіп қалдырмады, алайда олар білімді мирас етіп қалдырды. Кім содан үлес алса, сол үлкен бір жақсылықты алған болады», – деп айтқан (Тирмизи, Әбу Дәуіт).
Алла Тағала марқұм шейхты рахымына бөлесін және осындай ғалымдар көп болуға жазсын!
Қуат ҚАБДОЛДА
