Жетінші ғасырда Пайғамбарымыз Мұхаммедке (с.ғ.с.) жіберілген Қасиетті Құран Кәрім күні бүгінге дейін ешқандай өзгеріске ұшырамағанына және өз құндылығын ақыретке дейін сақтайтынына күмәніміз жоқ. Міне осы кітабымыз Құран Кірімде Алла тағала жер бетіндегі ұлттар мен басқа да діндер туралы не айтылғанын зерделеп қарап көрген едік, мынадай нәтиеже қол жеткіздік.
Құран Кәрімде «Ұлт» сөзі он бес сөйлемде тақырыпқа негіз болған. Бұл айтылған тақырыптардың барлығында дерлік Пайғамбарларға негізделіп «Дін» мағынасында қолданылған. Бұл айтылған діндер мыналар:
1) Пұтқа табынатындар туралы үш аятта айтылған. (Әл-Ғимран сүресі 88-89 аят; Ибрахим сүресі 13 аят; Қаһф сүрісі 20 аят) Бірінде Еврей дінінде, бірінде де христиан діні туралы айтылса (Бақара сүресі 120 аят), екі аятта бұрынғы Пайғамбарлардың діні (Жүсіп сүресі 38 аят; Саад сүресі 7 аят), сегіз аятта Хз. Ибраһимнің діні туралы айтылып, олардың бәрі Алланың барлығы мен бірлігі (Ханафилік) және Аллаға ғана ғибадатқа шақырған дін болған. (Бақара сүресі, 130, 135 аят; Әл Имран сүресі 95 аят; Ән-Ниса сүресі 125 аят; Ән-Ғам сүресі 161 аят; Жүсіп сүресі 38 аят; Ән-Нахыл сүресі 123 аят; Әл-Хадж 78 аят)
Исатай БЕРДАЛИЕВ,
PhD. Доктор
