Белгілі тәпсір ғалымы имам әл-Табари (р.а.) бірде сол заманның захири ілім ғалымы Дәуіт әл-Захиримен ғылыми пікірталасқа түсіп қалады.
Сол кезде әл-Захиридің шәкірттерінің бірі имам әл-Табариге (р.а.) тіл тигізіп жібереді.Имам әл-Табари (р.а.) үйіне оралып, түні бойы отырып, Дәуіт әл-Захиридің пікіріне қарсы жүз беттік жауап еңбек жазады.
Ертеңінде әлгі жауапты апарып берейін десе, имам Дәуіт әл-Захиридің қайтыс болғанын естиді. Сол сәтте жүз беттік жауап еңбегін жыртып тастап, сол ғалымның үйіне барып, бала-шағасына көңіл айтып, әкелері жөнінде жақсы сөз сөйлеген екен.
Имам әл-Табаридың (р.а.) әкесіне жасаған қарым-қатынасын көріп, баласы Мұхаммед ол ғалымға қарсы жасамақшы болған жаман әрекеттерінен баз кешіпті.
Қарап отырсақ, бұл ғұламалар ілім жөнінде қаншалықты келіспеушілікте болса да, бірісі дүниеден озғанда, артынан жаман айтпай, жақсы амалдар жасауға асыққан.
Білгенге ғибраты бар оқиға.
Қуат ҚАБДОЛДА
