Жәннат есігінің алдында төрт кісі тұр екен. Олардан жәннатқа кім бірінші кіруге лайық екенін анықтау керек болыпты. Олардың алғашқысы –
исламның бес парызын түгел өтеген кісі,
екіншісі – шәһит,
үшіншісі – ғалым,
төртіншісі – зекет беруші екен.
Әуелі бес парызды өтеушіден:
– Саған жәннатқа лайық амалдарды жасау керек екенін кім айтты? – деп сұрапты.
– Маған Исламның барлық бес парызын – иман келтіру, намаз оқу, ораза ұстау, зекет беру және қажылықты орындау арқылы жәннатқа баратынымды ғалым айтты, – депті ол.
– Маған да Алла Тағала Құран арқылы түсірген хақ дін – Исламның жолында соғысқа шығып, сонда өліп кетсем, жәннатқа баратынымды айтқан ғалым, – депті шәһит.
Сонда ғалымнан:
– Сен мұның бәрін қайдан білдің? – деп сұрапты.
– Мен алыс елге барып оқып, іздендім. Ал, менің оқып, білім алуыма, ізденуіме жағдай жасаған, қаржыландырған зекет беруші, – депті ғалым.
Содан бәрінен де зекет берушінің еңбегі артық бағаланып, жәннатқа бірінші боп кіруге лайық деп табылыпты.
Иә, зекет – адамды сараңдықтан қорғап, қолы ашық жомарт болуға баулиды. Қара бастың қамын ойлаудан құтылып, өзгелерді ойлауға мүмкіндік береді.
Зекет – Алла Тағаланың берген дәулетіне шүкір ету болып табылады. Ақиқатында зекет беру мал-мүлікті азайтпайды. Керісінше молайтып, берекеттендіреді. Құран кәрімде: «Егер сендер шүкір ететін болсаңдар, онда мен міндетті түрде нығметімді арттыра түсемін» -дейді Алла Тағала.
Зекет пәле-жаладан, апаттан, ауру-сырқаудан сақтайды. Байлықтың құрып кетуіне тосқауыл жасайды. Пайғамбарымыз: «Малдарыңды зекет беру арқылы қорғаңдар, ауруларыңды садақа беру арқылы емдеңдер, тілейтін дұғаларыңмен бастарыңа келетін пәлелерге дайындалыңдар», – дейді. (Кашфул-хафаа, 1/361)
Дайындаған – Тұрар ТҮГЕЛҰЛЫ
