Ертеректе Тараз өңірінде аса ділмар Сәлім деген ақын өмір сүріпті. Бір күні ол Отырар қаласында Ақай деген «Өлеңмен үстінен құс ұшырып, астынан тазы жүгіртеді» дегенді естіп, өнер жарыстыруға арнайы сапарлатады. Ниеті – бетпе-бет айтысып, кімнің кем, кімнің басым екенін анықтау.
Аз жүріп, мол жүріп, ақырында Отырарға жеткенде, Ақайдың өзі ауыл аралап кеткен болып шығады. Үйінде үкідей ғана жалғыз қызы бар екен. Сәлім ақын келген шаруасын айтпай, әңгімесін алыстан астарлап бастайды. Бойжеткенді сынап көру үшін:
– Біздің үйдің кілемі Таразы мен Отырардай, – депті.
Өз өнерін жұмбақтап отырғанын бірден аңдаған Ақайдың қызы оған байыппен қарап:
– Онда біздің үйдің кілемінің жамауындай ғана екен ғой, – деп мысқылдай жауап қайтарады.
Мынаған қайран қалған Сәлім іштей мойындап:
– Қызының тапқырлығы мұндай болғанда, Ақайдың өзі ешкімнің аузын аштырмас, – деп, қайымға түсуге жүрексініп, Таразға кері қайтып кеткен көрінеді.
Содан бері ел ішінде «Отырарға барсаң, ақынмын деме» деген сөз қалса керек.
Абылайхан ҚАЛНАЗАРОВ
