Пайғамбарымыз (с.ғ.с.) Табук жорығына шыққанда, мұнафиқтар сылтауларын айтып, қалып қояды. Бірақ жеті саxаба Расулалланың (с.ғ.с.) алдына расында шамалары жоқтығын айтып жылап келеді.
Олар жөнінде Құранда аят түседі: «Сондай көліктендіріп жіберуің үшін саған келгенде: «Сендерді аттандыратын көлік таба алмадым» дегеніңде, өздері де сарып қыларлық нәрсе таба алмай көз жастарын күйінген түрде төгіп қайтқандарға да кінә жоқ» (Тәубе:92)
Солардың бірі Ғүлбә ибн Зайд (р.а.) кедейліктен Алла жолында беретін садақасы болмайды.Ол үйіне барып, кешке Алла алдында жылап тұрып: «Иә Алла! Менің бұл жорыққа беретін садақам да жоқ. Мінетін көлігім де жоқ. Баратын шамам да жоқ… Мені кімде-кім ренжіткен болса, ғайбаттаған болса, қиянат жасаған болса, барлығын кештім. Осы ниетімді менен садақа етіп қабыл алшы» деп жалбарынады.
Ертеңінде Пайғамбарымыздың (с.ғ.с.) алдына барғанда, ол: «Садақаң қабыл болды» деп сүйіншілейді.
Сол саxабадай бізді ренжіткендерді, бізді ғайбаттағандарды, бізге қиянат жасағандарды кешіре аламыз ба екен?
Шын жүректен…
Ендеше, Алла жүрегімізге иман дәнін себуін нәсіп етсін деп тілейік, әмин!
Қуат ҚАБДОЛДА
