Әбу Хурәйра (Алла одан разы болсын) мына бір оқиғаны айтқан еді:
«Бір күні Пайғамбарымызбен (оған Алланың салауаты мен сәлемі болсын) бірге отырған болатынбыз. Ол жерде бірнеше адам отырған еді, арамызда Раджжал ибн ‘Унфууа да болды.
Пайғамбар (оған Алланың салауаты мен сәлемі болсын): «Шынында, сендердің араларыңда тозақта тісі Ухуд тауынан да үлкен болатын бір адам бар», деді.
Көп ұзамай Пайғамбармен (оған Алланың салауаты мен сәлемі болсын) бірге отырғандардың барлығы жақсы өліммен қайтыс болды. Тек біз Раджжал екеуміз ғана қалдық.
Мен Раджжал Мусайлимамен бірге шығып, Мусайлиманың пайғамбар екеніне куәлік бергеніне дейін, Пайғамбар (оған Алланың салауаты мен сәлемі болсын) айтқан адам болып шығамын ба деп қатты қорықтым.
Раджжалдың фитнасы Мусайлиманың фитнасынан да ауыр болды. Себебі, өтірік пайғамбар Мусайлима Каззабқа Бәни Ханифа тайпасынан көп адам ерді. Олар оның шақыруын бірден тыңдады. Мусайлимаға ергендер арасында Алла Елшісіне (оған Алланың салауаты мен сәлемі болсын) хижрат еткен, Исламды қабылдаған, Құранды оқыған және кейбір сүрелерді жатқа білетін ар-Раджжал ибн ‘Унфууа да болған еді.
Расулулла (оған Алланың салауаты мен сәлемі болсын) оны үмбеттерін одан қайтарып, адамдардың көзін ашу үшін Мусайлимаға жібереді. Алайда, Мусайлимаға жеткен соң, ар-Раджжал Алла Елшісінің (оған Алланың салауаты мен сәлемі болсын) Мусайлиманы пайғамбарлық миссиясында серік еткені туралы халық алдында куәлік ете бастады.
Алланың Елшісі (оған Алланың салауаты мен сәлемі болсын) көзі тірісінде Раджжалда болатын өзгерісті нұсқаған еді».
(Табари «Тарих» кітабында жеткізген, No995)
Осы оқиғадан алатын дәріс – мына дүниеде құлшылық көп жасадық деп масаттанбай, ақырғы сәтімізге дейін сеніміміз үміт пен қорқыныштың ортасында болуы керек. Яғни, жұмаққа кірем деген үміт пен тозаққа түсем бе деген қорқынышта болу.
Алла баршамызға хүсни хатима (жақсы соңғы сәт) нәсіп етсін!
Қуат ҚАБДОЛДА
