Өз заманында бір патша бастапқыда өте діндар болған екен. Уақыт өте келе патша дүниенің қызығына еріп, атағына арқа сүйеген екен. Уақыт өте келе берік сарай салдыру ойына келеді. Сарай салдырып боған соң ол өзінің қызметшілеріне және қамалдағы адамдарға арнап сарайда үлкен дастархан жайады. Дастарханға түрлі жемістер мен тағамдар қойылды. Келген халық сарайды аралап тамақтардан дәм татты. Сарайды аралап болғандар патшаға дұға етіп үйлеріне тарқады. Халықтың сарайды аралауы бірнеше күн жалғасты.
Барлық адамдар кеткеннен кейін патша сарайына қонаққа достарын шақырып алып, оларға сарай мені қандай бақытты еткенін көрдіндер, балаларымнын әрқайыссы үшін осындай зәулім сарай салдыруды жоспарлап отырмын деген екен. Сендер қасымда бір екі күн қалындар, сендердің әнгімелеріңді тындайын және салынатын жаңа сарайлардың жоспарымен бөлісейін депті.
Патшаның өтінішімен жақын достары сарайда бірнеше күн қалады. Көңіл көтеріп ойнаңдар, уақыттарыңды көңілді өткізіңдер деген патша бір жағынан жаңа сарай жайлы кеңестері мен жоспарларын айтып жатты.
Патшаның достары күліп ойнап жатқанда сарайдың сыртынан біреудің айқайлап ақыл айтып жатқанын дүйім ел естіді: Ол;
«- Ей сарай салып, өлімді ұмытқан пенде!
– Сенімді болма! Өйткені өлімнің дәмін барлық адам татады. Бұл адамдар қаншалықты қуансада, өлім амалының жанында тұр. Күндердің бір күні қуаныштарың бітеді. Өзің мәңгілік тұра алмайтын үй жасама! Зәулім сарай салудың орнына тақуалыққа бет бұрғайсың. Мүмкін осы себеппен күнәларын кешірілер». Мұны тыңдаған патша және оның достары бұл дауыстан қатты қорықты. Патша оларға қарап:
– Менің естігенімды естідіңдерме?- деді. Оларда бірауыздан,
– иә! деді. Менің не сезгенімді сендерде сезіп тұрсындар ма? деді патша тағы да. Олар патшалан;
– Сіз не сезіп тұрсыз? деді.
– Мен жүрегімнің қатты қысылып тұрғанын сезініп тұрмын. Бұл болса өлім болады, деді патша. Олар,
– Біз олай ойлап тұрған жоқпыз. Бұл ұзақ өмір сүретінінізді және денсаулығыныздың жақсы болатынын білдіреді, деген соң патша еңкілдей жылай бастады. Сосын патша қызметкерлеріне арақ-шарапты төгуге бұйрық берді. Ол барлық кемшіліктен пәк Аллаға тәубе етті. Өмірінің соңына дейін өлімді естен шығармай, дүниеден өткен екен.
Дайындаған – Тұрар ТҮГЕЛҰЛЫ
