Бірде қала әкімі атақты ғалымды түскі асқа шақырады. Әкім атынан шақыруға барған адам, ғалымның көп кітаптар ортасында отырғанын көреді.
Қала әкімінің шақыруын жеткізгенде, ғалым:
«Әкімге айта бар, қазір бес қонақпен отырмын. Бір-екі сағаттан кейін босаған соң барамын»деп жауап береді. Шақырушы адам: «Айтып отырған қонақтары жанында жоқ ғой» деп таң қалады.
Көрген-білгенін қала әкіміне жеткізеді. Уәде еткен уақытта ғалым қонаққа келеді. Қала әкімі шақырушы адам айтқан әңгімені айтып, осының мән-жайын ғалымнан сұрайды.
Сонда ғалым: «Көптен бері бір мәселенің шешімін таппай жүр едім. Таяуда қолыма сол мәселе жөнінде пікір жазылған бес кітап түсіп еді. Кітап деген – ақылды дос іспетті. Сол себепті бес кітапты «бес қонағым» деп атап, солардағы пікірлерді оқып отыр едім» деп жауап беріпті.
Қала әкімі ғалымның ыждаһатына одан әрі тәнті болған екен.
Қуат ҚАБДОЛДА
