Сөз бен істің бір жерден шығуы, сыртқы бейнең мен ішкі хәліңнің үйлесімде болуы – діндарлықтың, кемелдікке бет алудың шарты. Атқарған ғибадатыңның ішкі мазмұнын түсіну, символикалық мәнін сезіну; тек құлшылық жасау кездерінде ғана емес, ғұмырыңның әр сәтінде сергектік таныту; орын алған әрбір оқиғаның мәнін аңғарып, сауабын «сандыққа салу» – саналы ғұмырдың шарты.
Құлшылықты ішкі мазмұнымен қоса атқару – сауап жинаудың жаңа сатысы, құндылық меңгеру көрінісі. Осы тұрғыдан келгенде дін ұстану – құндылық жинау, қасиет дарыту үдерісі. Ал мағына мен мәнді ұғынып, саналы тірлік кешу – дене мен жанның, ақыл мен жүректің үйлесімі; көкірек (жүрек) көзінің ашылу белгісі; даналыққа бет алудың көрінісі…
Құбылыстың құндылығы мен заттың құнын тану – кие мен қасиетті тану. Ал тану бағалауды, бағалау ұмтылуды, ұмтылыс бірігуді, бірігу сіңіруді білдіреді…
Жағдаяттан мән табу – сол арқылы саған ұсынылған сауапқа, жаныңды жадыратар жақсылыққа ие болу деген сөз. Өйткені болған істің мәнін түсіну – сол істі ең мағыналы, ең пайдалы, ең қайырлы жағына бұру, сәтімен пайдалану деген сөз. Ал ең қайырлы дүние – шариғат пен сау ақылға сай дүние, Алла разылығына жеткерер дүние…
Тұтас тірліктің түп мәнін табу – өміріңнің шамшырағын жағу, жігеріңді жану. Табу жолындағы ізденіс – ізгі амалдың ірісі. Табу барысында қалыптасқан Мұрат – өміріңнің миссиясы, харекетіңнің құбыласы…
Білімді Ілімге, амалға жалғау; Арманды талапқа ұштастырып, Мақсатқа айналдыру; өткен күндер өкінішін сабаққа айналдырып, Тәубеңе келу; әр хәліңе шүкір етіп, тағдырыңа разы болу; разы бола тұра жақсылыққа, Кемелдікке ұмтылу; сөйтіп бүгінгі күніңді Барлық пен жауапқа (жауапкершілікке) толтыру – Амал дәптеріңнің тазарғаны, Даналық жолыңның жалғасқаны…
Демек, қадірін түсінген құлшылық – құндылық пен қасиетке, саналы ғұмыр – даналыққа, даналық – разылыққа, разылық пен шүкірлік – Дидарға бастайды…
Алғадай ӘБІЛҒАЗЫҰЛЫ
