Жолаушылап келе жатқан ізгі, тақуа бір жаннан жол бойында отырған бір дәруіш:
– Хазірет, менің бір сізге сауалым бар еді. Сұрасам айыпқа бұйырмайсыз ба?! – дейді. Сонда ізгі жан кідіріп, сұрағын сұрауға рұқсатын берген екен. Сонда дәруіш:
– «Мен көпшілік жерде әдептімін, ал жалғыз қалғанымда амал әрекетім қайшылыққа толы екенін білемін. Сондықтан сөзіммен амалымды бір арнаға қалай тоғыстырамын?», деп жөн сұраған екен. Сонда ғұлама тақуа жан былай депті:
– «Тілің мұсылман, сөздерің де Аллаға және Оның пайғамбарына (с.ғ.с.) иман еткен секілді сөйлейді, бірақ амал әрекетің мен сөздерің қарама-қайшылыққа толы. Ал оны жүрегің дұрыстауға шамасы жетпейді екен».
– Онда ақыреттегі халім не болар екен?! – дейді дәруіш.
«Көпшіліктің ортасына шықсаң өзіңді жақсы ұстап, әдепті бола қаласың. Ал жалғыз қалғаныңда немесе отбасыңда мүлдем басқасың. Халің бұлайша неге өзгереді?!
Жылдар бойы намаз оқисың, ораза тұтасың, үнемі хайырлы амал жасап, көпшілікке көмектесесің. Бірақ жасаған жақсылықтарыңнан ешқандай да жақсылық көрмейсің. Неге?
Себебін білемісің? Өйткені шынайы түрде «Алланың разылығын» көздемейсің. Үнемі оң қолыңның бергенін сол қолыңа көрсетесің. Сонда жасаған жақсылықтарың мен құлшылықтарың босқа кетіп жатыр ма?!
Мұндай жағдайларға не айтасыз енді, деп отырған боларсың. Ащы да болса айтайын, саған екіжүзділіктің мөрі басылған. Мөр болғанда қандай, маңдайыңа «Алладан ұзақ» деген жазуы бар мөр.
– Бұдан шығудың жолы бар ма? – дейді сұрақ сұраушы дәруіш.
Қорықпа, бар! Ол – тәубе жолы. Кешікпестен, кідірместен екіжүзділікке тән барлық әрекетіңнен бас тартасың. Қандай да бір жаман сөздерің, әдеттерің болса дереу тәрк етесің. Тіпті жаман ниетің болса да. Тәубе ет, Алланы көп зікір ет, құлшылықта ықыласты бол, қиыншылыққа тап болсаң сабыр ет, ешкімге шағым айтушы болма, ізгі тақуа жандардың соңына ілес! –деп өсиетін айтқан екен.
Дайындаған – Тұрар ТҮГЕЛҰЛЫ
