Бірде бір көпбалалы анадан: «Қайсы балаңызды ерекше жақсы көресіз?» деп сұрапты.Сонда ол: «Мен балаларымды егер кішкентай болса, өскенше, сапарға шықса, қайтып оралғанша, ауырып қалса, жазылғанша жақсы көремін» деп жауап беріпті.
Айша (р.а.) анамыздан жеткен хадисте: «Бірде үйіме қасында қаршадай екі қызы бар бір жарлы әйел келді. Оған үш тал құрма бердім. Ол құрманың екеуін екі қызына берді де, үшіншісін өзі жемек болды. Сөйтіп, әлгі құрманы аузына сала бергенде, екі сәбиі бірдей қолдарын қайтасозды. Сонда бейшара ана өзі жемекші болған жалғыз құрманы теңдей етіп екіге бөлді де, балаларына берді. Әлгі әйелдің аналық мейірімі мені тәнті етті де, болған жайды Расулаллаға (с.а.с.) айтып бердім. Сонда ол (с.а.с.): «Алла Тағала ол әйелге аналық мейірімі үшін жәннатты нәсіп етті, яки оны тозақ отынан құтқарды», – деп айтты» делінген (Муслим).
Сондықтан да ата-ананың мейірімін, дұрыс тәрбиесін алған баладан ғана жақсы азамат шығуы ақиқат.
Кезінде Зере анасы Құнанбайды мейіріммен тәрбиелеп, дәретсіз емізбеген. Нәтижесінде Абайдай данышпан бабамыз дүниеге келді.
Алла Тағала баршамызға саналы ұрпақ беріп, оларды мейіріммен тәрбиелеуді нәсіп етсін!
Қуат ҚАБДОЛДА
