Қазақстан – тарихи тағдыр тоғыстырған көпұлтты, көпконфессиялы мемлекет. Осындай алуандық жағдайында қоғамның ішкі тұтастығын сақтаудың ең басты шарты – конфессияаралық келісім. Бұл – жай ғана төзімділік емес, өзара құрметке, сенімге және ортақ азаматтық жауапкершілікке негізделген өркениетті қарым-қатынас мәдениеті.
Тәуелсіздік жылдарынан бері Қазақстан діни сенім бостандығын Конституциялық деңгейде қамтамасыз етіп келеді. Мемлекет дін мен зайырлылық қағидатын үйлестіре отырып, барлық діни бірлестіктерге заң алдында тең мүмкіндік береді.
Елдегі тұрақтылық пен бірлікті нығайтуда Қазақстан халқы Ассамблеясы ерекше рөл атқарады. Бұл құрылым этносаралық қана емес, конфессияаралық татулықтың да тиімді алаңына айналды.
Қазақстан конфессияаралық үнқатысуды жаһандық деңгейге шығарды. Астанада тұрақты түрде өтетін Әлемдік және дәстүрлі діндер лидерлерінің съезі түрлі дін өкілдерін ортақ үстел басына жинап, бейбітшілік пен өзара түсіністікті дәріптеп келеді.
Бұл форум – сенімдер қақтығысын емес, өркениеттер сұхбатын таңдаған елдің айқын ұстанымы. Съезд жұмысы әлемдік қауымдастық тарапынан жоғары бағаланып, Қазақстанды дінаралық келісімнің үлгісі ретінде танытты.
Елімізде ислам, православие, католицизм, протестанттық бағыттар, иудаизм, буддизм және өзге де конфессиялар еркін қызмет етеді. Бір қалада мешіт пен шіркеудің, синагога мен ғибадатхананың қатар орналасуы – біздің қоғамдағы өзара сыйластықтың нақты көрінісі.
Бүгінгі таңда конфессияаралық келісім – тек мемлекеттік саясат емес, ол – халықтың санасына орныққан құндылық. Дін өкілдері қайырымдылық, әлеуметтік қолдау, жастар тәрбиесі сияқты маңызды салаларда бірлесіп жұмыс істеп келеді.
Қазіргі әлемде діни радикализм мен экстремизм қаупі күшейіп тұрған шақта, Қазақстанның бейбітшілікке негізделген моделі ерекше мәнге ие. Дін атын жамылған алауыздыққа қарсы тұру үшін ағартушылық, діни сауаттылық және ашық диалог қажет.
Конфессияаралық келісім – тек тыныштық кепілі ғана емес, елдің тұрақты дамуының негізі. Қоғамда сенім мен әділдік үстем болған жерде ғана экономикалық өрлеу мен рухани жаңғыру мүмкін.
Қазақстандағы конфессияаралық келісім – кездейсоқ құбылыс емес, саналы саясат пен тарихи тәжірибенің жемісі. Ол – «бірлік бар жерде тірлік бар» деген қағиданың нақты жүзеге асқан көрінісі.
Татулықты сақтау – тек мемлекет міндеті емес, әр азаматтың жауапкершілігі. Өйткені бейбітшілік – ең қымбат қазына, ал келісім – сол қазынаның алтын кілті.
Е.ЕРҒАЛИҰЛЫ
