Ислам – мейірім мен кешірім діні. Адамды бірден айыптауға емес, түзелуіне себепші болуға шақырады. Ұлы ғалым, Имам Ағзам Әбу Ханифа (р.а.) өмірінен алынған мына бір оқиға – бізге үлкен ғибрат.
Имам Ағзам Әбу Ханифаның (р.а.) жас бір көршісі болған екен. Ол әр түн сайын мас күйінде келіп, айқай-шу шығарып, айналасына тыныштық бермейді екен. Соған қарамастан, имам одан шағымданбай, сабыр сақтап, көршісіне төзіммен қараған деседі.
Бір күні әлгі жігітті түрмеге қамайды. Келесі түнде оның даусы естілмей қалады. Имам Ағзам таңырқап, жағдайын сұрайды. Жігіттің түрмеге түскенін естігенде, ертеңіне түрмеге өзі барып, оның босатылуын түрме бастығынан өтінеді. Бостандыққа шыққан жігіт имамнан қатты ұялады. Сонда Әбу Ханифа оған:
– Біз сені ұмытқан жоқпыз, – деп, мейіріммен сөйлейді. Осы көрген жақсылығы жігіттің жүрегін өзгертеді. Ол тәубеге келіп, ізгі жолға түсіп, кейін имамның шәкірттерінің бірі болады екен.
Бұл оқиға бізге бірнеше маңызды сабақ береді:
Біріншіден, адамды күнәсі үшін біржола үмітсіз деп санауға болмайды. Әр жүрек өзгеруі мүмкін.
Екіншіден, шынайы насихат – қатал сөзбен емес, мейірім мен көркем мінез арқылы жасалады.
Үшіншіден, мұсылман бауырының қателігін көргенде, оны қоғамнан итермей, түзелуіне көмектесу – үлкен сауап.
Сахабалар мен ғұламалар ешкімді бірден айыптамайтын. Олар адамдарға жанашырлықпен қарап, тура жолға түсуіне себепші болуға тырысатын. Өйткені әрбір адам – Алланың құлы, ал жүректер – Алланың қолында.
Ендеше, өзіміз де айналамыздағы адамдарға үкім шығаруға асықпай, мейіріммен қарауды үйренейік. Мүмкін, біздің бір жылы сөзіміз бір жанның тағдырын өзгертер.
Алла Тағала баршамызға көркем мінез, кең жүрек және туралық нәсіп етсін! Әмин.
Дайындаған – Тұрар ТҮГЕЛҰЛЫ
