Дініміз бізге тек адамдармен ғана емес, жаратылған барлық мақұлықпен мейіріммен қарым-қатынас жасауды бұйырады. Себебі әрбір тіршілік иесі -Алланың жаратылысы, Оның құдіретінің айғағы. Осы ақиқатты ұлы әулие Фаридуддин Аттар хазіреттері бізге ғибратты бір қисса жеткізеді.
Ол: Хазреті Әли (р.а.) бір күні асығыс жүріп бара жатып, байқамай бір құмырсқаны жарақаттап алады. Жараланған құмырсқа жерде тыпырлап, әлсіреп жатты. Мұны көрген Хазреті Әлидің жүрегі елжіреп, жаны күйзелді. Ол – Алланың арыстаны атанған айбынды сахаба еді. Соған қарамастан, бір ғана құмырсқаның хәлі оның жан дүниесін астаң-кестең етті.
Ол құмырсқаны қайта жүріп кетсін деп, барынша тырысты. Бірақ тағдырға қарсы шара табылмады. Сол түні Хазреті Әли түсінде Алла Елшісін (с.ғ.с.) көреді. Пайғамбарымыз оған былай деп ескертеді:
«Ей, Әли! Асығыстық жасама! Бір құмырсқаның жарақатынан көктер қайғыға батты. Ол – Алланы зікір етумен айналысатын нәзік мақұлық еді».
Осы сөздер Хазреті Әлидің жүрегіне найзадай қадалды. Айбарлы батырдың өзі Алланың алдында бір әлсіз жаратылыс үшін есеп беруден қатты қорықты.
Алайда Алла Елшісі (с.ғ.с.) үміт отын да сөндірмеді:
«Уайымдама! Сол құмырсқаның өзі қиямет күні сен үшін шапағатшы болады. Ол:
«Уа, Раббым! Әли мұны әдейі істеген жоқ. Ол – Сенің сүйікті құлың. Оны кешіре гөр!” – деп жалбарынады» – деді.
Міне, ғибрат! Хазреті Әлидей ұлы сахабаның өзі бір құмырсқаның алдында осылайша жауапкершілік сезінді. Ендеше біз кімбіз? Қалайша жануарды ұрып-соғып, әлсізге зәбір көрсетуге дәтіміз барады?
Ұмытпайық! Әрбір жаратылыс Алланы зікір етеді. Біз естімесек те, олар Раббысын мадақтайды. Әлсізді қорғау – иманның белгісі. Мейірім -мұсылманның көркем сипаты.
Алла Тағаланың әмірін жүрекпен сезініп, жаратылғанға рақыммен қараған жан неткен бақытты!
Алла баршамызды жүрегі жұмсақ, қолы мейірімді, амалы көркем құлдарынан етсін. Әмин.
Дайындаған – Тұрар ТҮГЕЛҰЛЫ
