Алла Тағала құлдарының бірін жаратты. Ол пенде ені мен ұзындығы отыз аршын (1 аршын 68 см) ғана келетін шағын аралда өмір сүріпті. Осы аралда ол бес жүз жыл бойы Аллаға құлшылық етіпті. Алла Тағала оған саусақ жуандығындай жерден қайнап шығатын тәтті су бұлағын және күн сайын бір түйір жеміс беретін анар ағашын нәсіп етіпті. Ол осы сумен дәрет алып, шөлдегенде ішіп, қарны ашқанда сол бір анарды жеп тоятын. Бар уақытын құлшылықпен өткізген екен.
Бұл құл Алла Тағаладан жанын сәжде үстінде алғанын қалап, ақыретке дейін сол күйінде қалуды тіледі. Оның тілегі қабыл болды. Уақыты келгенде Алла Тағала:
– Құлымды рахметіммен жұмаққа кіргізіңдер, – деп бұйырады.
Сонда әлгі құл:
– Мен жұмаққа рақыммен емес, жасаған амалдарымның сыйы ретінде кіргім келеді, – деп қарсы болады екен.
Бұған орай Алла Тағала періштелеріне оның амалдарын есептеуді тапсырды. Есеп жүргізілгенде, оның бес жүз жылдық құлшылығы тіпті бір ғана көз нығметінің шүкіріне де жетпейтіні анықталды. Яғни көздің нығметі құлдың бес ғасыр бойы жасаған ғибадатынан да ауыр басты. Сол кезде Алла Тағала оның тозаққа тасталуын әмір етті.
Құл айтқан сөзінің қате екенін түсінді. Аллаға жалбарынып, өзіне рақыммен қарауын өтінді. Сонда Алла Тағала оның жағдайына мейірім танытып, рахметімен оны жұмағына кіргізген екен.
Алланың рахымының кеңдігін көрсеткен ең тамаша мысалдардың бірі, Алланың барлық күнәларды кешіруі. Күнә қаншалықты үлкен болса да Алланың рахымынан үміт үзбеуіміз қажет. Өйткені, Алла барлық күнәларды кешіреді. Алла иман еткен құлдарына мархамат етуді мойнына алған. Ол, мархаматының көрінісі ретінде, тәубаға келген, өкінген адамдардың білмей істеген күнәларын кешіреді.
Дайындаған – Тұрар ТҮГЕЛҰЛЫ
