Лұқман хәкім қарыз сұраған адамның меселін қайтармайтын қолы ашық жан болыпты. Бір күні бір адам Лұқманнан мың алтын қарыз алып тұрып: «Қарызын қайтармаймын», деп іштей ойлайды.
Жолда бір жерде демалып отырғанда бір құс ішінде алтыны бар түіншекті іліп әкетеді. Содан Лұқманның үйінің үстінен ұшып бара жатқанда түйіншек түсіп кетеді.
Амалы таусылған қарыз алушы Лұқманға қайта келіп, тағы мың алтын беруін өтінеді. Өзінің ағаттығын еске алып: «Егер қарыз берсе, осы жолы екі есе қылып қайтарамын» деп ниеттенеді.
Лұқман хәкім баяғы әдетінше мың алтын береді. Әлгі адам сол алтынмен сауда жасап, он есе көбейтіп, Лұқманға қарызын екі есе қылып қайтарыпты.
Сонда Лұқман: «Бірінші ретін қарыз алғаныңда бермей кетейін деп арамдық ойлап едің, ол саған бұйырмады. Екіншіде адалдық ойлап едің, пайда таптың. Бұдан былай қара ниет болма», деген екен.
Тұрар ӘБУОВ
