Ұстаздан «Жүрек дертінің дауасы не?» деп шәкірттерінің бірі сұрапты. Ұстазы сонда;
– Ізгі, салихалы, тақуа жандар жүрек дертінің дауасы» деп жауап берген екен.
Иә, шынында пенденің жүрегінде рухани дерт болады екен. Сол дерттен айыққысы келген жүрек үнемі бір нәрсені іздеп, қалап тұрады. Бірақ нені іздеп, нені қалап тұрғанын өзі де білмейді. Білмегендіктен дертті белгілі бір атаумен де атай алмайды екенбіз.
Кейде кейбір кісілермен жолығып, кездесіп, сұхбаттасып қалғанда, айтатыны «жүрекке бірнәрсе жетіспейді, рухани шипаға мұқтажбыз», дейді. Бұл жүректің, көңілдің дерті.
Сондықтан болар ұстаз шәкіртіне «ізгі, салихалы, тақуа жандар жүрек дертінің дауасы» деп, жол көрсеткені.
Халқымыз мұндайда «Жақсымен өткізген жарты сағат, жаманның өтіп кеткен өміріндей» деп бекер айтпаса керек. Себебі, олар жүрекке қажетті мұқтаждықты айтып, жол көрсетіп, тіпті рухани нәрдің дәмін де таттырады. Нәтижеде жүрек дерттен айығуға бет алады.
Демек, жүрек дертінің дауасын ізгілердің, салих тақуа жандар мен шыншылдардың сұхбаттары мен насихаттарынан және де амал әрекеттерінен ғана табуға болады екен.
Алла Тағала Құран Кәрімде жақсылармен бірге болу керектігі жайында: «Әй мүміндер! Алладан қорқыңдар және шыншылдармен бірге болыңдар» («Тәубә» сүресі, 119 аят) десе, ардақты пайғамбарымыз (Алланың оған сәлемі мен салауаты болсын) «Адамның діндарлығы оның досына байланысты, сол себепті адам өзінің досына қарасын», деген екен.
Дайындаған – Тұрар ТҮГЕЛҰЛЫ
kazislam.kz
