Оралда Ұлттық ұланның «Батыс»өңірліқ қолбасшылығының 5517 әскери бөлімінің әскери қызметшілері Ұлы Отан соғысының ардагері Алевтина Тимофеевна Митрохинаға барып, Алғыс айту күнімен құттықтады.
Ұлы Отан соғысының ардагерлеріне алғыс сөздер 9 мамырда ғана емес, басқа да мерекелерде айтылады. Қазіргі уақытта соғыс ардагерлері өте аз. Тарихта ерлігі мен патриотизмі із қалдырған батырларға деген алғыс сезімін ешбір сөзбен жеткізу мүмкін емес. Өйткені, ардагерлеріміздің батырлығы мен қайсарлығының арқасында біз бүгін тыныштықта бейбіт өмір сүріп, болашаққа сеніммен қараймыз. Біздің ардагерлеріміз Отанға деген шексіз сүйіспеншіліктің жарқын үлгісі болып табылады, – деп атап өтті подполковник С.Алкайдаров.
Алевтина Тимофеевна Митрохина 1925 жылы 14 тамызда дүниеге келген. Оның отбасы үшін қиы1933-1934 жылдар дейді ол,. содан кейін олар Саратов облысының Озинки аудан орталығына көшті, онда әлі жас Алевтина орта мектептің 8-сыныбын бітіріп, соғыс басталды. Ол кезде ол небәрі 16 жаста еді.
Біз курстарды аяқтаған кезде бөлу кезінде мені Сталинградқа жіберді. Қыс суық болды, мен 1942 жылы 19 желтоқсанда келдім, өте қиын болды, адамдар қатып қалды.1943 жылы 2 ақпанда Сталинград шайқасы аяқталды, содан кейін біз Ростовты босатып, үшінші Украина майданына жібердік. Донецк 1943 жылы босатылды, басқа ауылдар да. Біздің госпиталь 200 адамға есептелген, ал мыңдаған адам жараланды, – дейді ҰОС ардагері
Соғыс кезінде Алевтина Митрохина Украинаға барды: Днепропетровск, Николаев, Жмеринка, содан кейін Одесса. Әрі қарай Молдова, Румыния, Югославия, Венгрияда.
Жеңіс күнін Будапештте қарсы алдық. Бізге үш медбике тұрған пәтердің иесі Терезені қағып кетті. Ол:»Орыс жас ханымы, соғыс капут! Гитлер капут!». Біздің қуанышымызда шек болмады. Бірақ қуаныш көз жасымен болды. Осы жылдар ішінде адамдар армандаған нәрсе орындалды. Мен бірден үйге хат жаздым: «Қымбаттым, отбасым. Енді мен міндетті түрде үйге қайтамын, – дейді ардагер.
