(Болған уақиға!)
Бір адам құдыққа түсіп кетеді. Адамдар жабылып жүріп оны құдықтан шығарып алады. Зәресі ұшқан адам сөйлеуге мұршасы келмей қалшылдап: «Құдыққа түсіп кеттім. Құдыққа түсіп кеттім», – дей береді.
Қасындағы бір адам оған ентігін бассын деп бір кесе сүт әкеліп береді. Ол сүтті ішіп алып, адамдарға құдыққа қалай түскенін әңгімелей бастайды. Қалай құлағанын көрсетейін деп құдықтың шетіне келе бергенде аяғы тайып кетіп, қайтадан құдыққа құлап мерт болады.
Адамдар болған жайтты бір ғалымға айтып бергенде, ол: «Е-е-е, бірінші құлағанда оның дүниеде бір кесе несібесі қалып қойған екен ғой. Соны ішкеннен кейін ризық-несібесі тәмамдалып, қайта құдыққа түсіп қаза болды», – деп түсіндіріпті.
«Қуған жетпес, бұйырған кетпес» деген осы!
